เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๒๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ตี ๓ กว่า "น้องเล็ก" (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) ก็นำรถมารับกระผม/อาตมภาพออกจากกุฏิริมป่าช้า วัดอุทยาน ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มุ่งหน้าไปยังอำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี โดยอาศัย "พี่กู" คือ กูเกิ้ลแม็พ ที่กวนบาทาเหลือรับประทานเหมือนเดิม ก็คือพาลุยเข้าไปในท้องนาป่าเขา ซึ่งถ้าหากว่าเป็นเวลากลางวัน อาจจะได้ชมวิวเพลิดเพลินเจริญใจบ้าง แต่นี่เป็นเวลากลางคืนมืดมิด เพิ่งจะตี ๓ กว่าตี ๔ เท่านั้น..!

วิ่งไปถนนแคบ ๆ ก็ต้องระมัดระวัง เพราะว่ามักจะมี "น้องหมา" ของหลายต่อหลายคนออกมานอนเล่นอยู่บนถนน แล้วเจ้าพวกนี้ความรู้สึกก็ไวเหลือเกิน เมื่อรถวิ่งมาถึง ผงกหัวขึ้นมาดู พอกระแสที่ออกมาเป็นเมตตากรุณา ไม่ใช่รังสีอำมหิต ก็ฟุบหลับต่อไปหน้าตาเฉย ปล่อยให้พวกเราต้องเลี้ยวหลบกันเอาเอง..!

จะว่าไปแล้ว บรรดาหมาทั้งหลายนั้นมี "กัมมวิปากชาฤทธิ์" คือฤทธิ์ที่เกิดโดยวิบากกรรม สามารถที่จะใช้ได้ทั้งภาษาเสียง ภาษากาย และภาษาใจในเวลาเดียวกัน ขณะที่มนุษย์ของเรานั้น ส่วนหนึ่งใช้ได้แต่ภาษาเสียงเท่านั้น ภาษากายก็มักจะมีแต่คนใบ้เขาใช้กัน ยกเว้นบรรดาท่านทั้งหลายที่เป็นชาวชมพูทวีป ที่ภาษากายยังชัดเจนอยู่ แต่ว่าภาษาใจนั้นมีน้อยคนมากที่จะฝึกหัดจนสามารถที่จะใช้ได้

เมื่อวิ่งไปถึง "วัดลิ้นทอง" หมู่ที่ ๙ ตำบลสะแกราบ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ทางด้าน "เจ้าอธิการชัยวัฒน์ อุตฺตมญาโณ" ผู้เป็นทั้งเจ้าอาวาสและเจ้าคณะตำบล ก็กุลีกุจอมาต้อนรับ นิมนต์ให้ไปฉันภัตตาหารเช้า

แต่กระผม/อาตมภาพไปที่ไหนก็ตาม ไม่เคย "หมายน้ำบ่อหน้า" เนื่องเพราะว่าพอเริ่มสว่างก็แวะร้านสะดวกซื้อ จัดการให้เขาอุ่นข้าวกล่องมาฉันไปเรียบร้อยแล้ว จึงได้เข้าไปกราบสมเด็จองค์ปฐมที่เด่นเป็นสง่าอยู่กลางวัด เห็นชัด ๆ ว่าเป็นพิมพ์เดียวกับของวัดท่าขนุน แสดงว่ายืม "หลวงพ่อโรจน์" (พระครูไพโรจน์ภัทรคุณ, ดร.) เจ้าอาวาสวัดสระพัง เจ้าคณะตำบลดอนข่อย จังหวัดนครปฐม มาสร้างอย่างแน่นอน

แล้วก็เข้าไปกราบพระประธานในอุโบสถเก่า ซึ่งเป็นอุโบสถมหาอุด ดูแล้วน่าจะเป็นสุโขทัยตอนปลายต่ออยุธยาตอนต้น โดยเฉพาะพระพุทธรูปนั้น รูปทรงตลอดจนพระพักตร์ อยู่ก้ำกึ่งกันระหว่างยุคสุโขทัยและอยุธยา จึงเป็นอะไรที่บรรดานักวิชาการถ้าเห็นเข้าก็คงน้ำลายหก เนื่องเพราะว่าอุโบสถก็เก่าจริง พระพุทธรูปประธานก็เก่าจริงอีกต่างหาก..!

 

จากนั้นก็ออกไปเดินดูนิทรรศการต่าง ๆ ซึ่งทางด้านจังหวัดลพบุรีนั้น ขนเอาบรรดาชาวบ้านรอบบริเวณนี้ นำเอาของดีของเขามา อยู่ในลักษณะที่พร้อมจะแสดงให้บรรดาคณะกรรมการได้ดู โดยเฉพาะหมู่บ้านที่อยู่รอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นบ้านพะเนียด บ้านหนองสำโรง เหล่านี้ ก็มาช่วยเหลือกันหมด นำเอาสินค้าของตน อย่างเช่นว่าผักไฮโดรโปนิกส์ การเพาะเห็ดนางฟ้า การทำผ้าเช็ดเท้าจากเศษผ้าต่าง ๆ ตลอดจนกระทั่งพวกปลาส้ม ขนมตาล น้ำพริกแกง และขนมอื่น ๆ ซึ่งทำโดยฝีมือเด็กนักเรียน มาอวดพวกเราได้อย่างเต็มภาคภูมิ

เมื่อบรรดาคณะกรรมการทยอยกันมาก็ได้กราบทักทายกันเป็นการใหญ่ โดยเฉพาะวันนี้ เจ้าของที่ก็คือ "ท่านเจ้าคุณทินน์" - พระโสภณพัฒนคุณ (ทินน์ สุทินฺโน) เจ้าอาวาสวัดพุน้อย (เศรษฐีเรือทอง) จังหวัดลพบุรี ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๓ ซึ่งถือว่าเป็นเจ้าของพื้นที่ส่วนหนึ่ง จึงต้องรีบมาอำนวยการ "พระเดชพระคุณพระธรรมวชิรสุนทร" (ประเทือง อาภาธโร ป.ธ. ๔) ประธานคณะกรรมการบริหารกลาง โครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ เจ้าคณะจังหวัดลพบุรี ก็ต้องวิ่งลงมาดูด้วย

กระผม/อาตมภาพทักทายทุกท่านแล้วก็ไปดูที่นั่งของตนเอง ได้เห็นป้ายบรรดาผู้ที่จะมาร่วมงานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือว่านายอำเภอ ตลอดจนกระทั่งหน่วยงานในอำเภอโคกสำโรงนี้ ก็ล้วนแล้วแต่มากันครบถ้วน โดยเฉพาะนายอำเภอทุกอำเภอของจังหวัดลพบุรี มาร่วมงานทั้งหมด บรรดาเจ้าคณะอำเภอของจังหวัดลพบุรี ซึ่งถือว่าเป็นผู้ปกครองฝ่ายสงฆ์ ก็มาร่วมงานกันทั้งหมด

เจ้าคณะจังหวัดฝ่ายธรรมยุต ก็คือ "ท่านเจ้าคุณพระราชสิริวชิรเวที " (วันชัย เขมวิชโย ป.ธ.๕) ก็อุตส่าห์มาร่วมงานด้วย ทักทายกระผม/อาตมภาพด้วยความคุ้นเคย เพราะว่าท่านไปกราบหลวงพ่อทองคำถึงวัดท่าขนุนมาแล้ว ๒ ครั้งด้วยกัน

เมื่อรอบรรดากรรมการที่ฉันภัตตาหารเช้าอยู่ ทำภัตกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไปนั่งรอในอุโบสถมหาอุด ยังไม่ทันจะเดินถึง "พระเดชพระคุณพระพรหมเสนาบดี" (พิมพ์ ญาณวีโร ป.ธ. ๗) ที่ปรึกษากรรมการมหาเถรสมาคม ที่ปรึกษาโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ ด้วยหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา (หมู่บ้านรักษาศีล ๕) เจ้าอาวาสวัดปทุมคงคา ราชวรวิหาร ก็เดินทางมาถึง

ท่านตะโกนถามกระผม/อาตมภาพมาแต่ไกลเลยว่า "ทำไมถึงมาจนถึงที่นี่ได้ ?" กระผม/อาตมภาพกราบเรียนพระเดชพระคุณไปว่า "เป็นหน้าที่โดยตรงเลยครับ และมาแทนหลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดของผมด้วย" ท่านจึงชวนเข้าไปกราบสักการะพระประธาน นำพวกเราเจริญพระพุทธมนต์ ถ่ายรูปหมู่รวมกัน จากนั้นก็ไปสักการะสมเด็จองค์ปฐม แล้วถ่ายรูปหมู่รวมกันอีกครั้ง

 

เมื่อออกจากอุโบสถมา "พระเดชพระคุณหลวงพ่อโพไซดอน" - พระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัล สิริธมฺโม) ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลาง เพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตูโบสถ์ กระผม/อาตมภาพจึงได้กราบเรียนท่านว่า "สวดมนต์เสร็จแล้วครับ นิมนต์หลวงพ่อดูนิทรรศการได้เลย"

"หลวงพ่อโพไซดอน" บอกว่า "ให้หลวงพ่อพระพรหมเสนาบดีนำดีกว่า คุณไปช่วยดูแลท่านด้วย" กระผม/อาตมภาพจึงต้องเดินประกบพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี ไปดูนิทรรศการต่าง ๆ ซึ่งท่านแสดงความสนใจและให้คำชมเชยเป็นอย่างสูง จากนั้นก็ไปปล่อยพันธุ์ปลาร่วมกัน แล้วก็มาเดินดูนิทรรศการในส่วนที่เหลือ ซึ่งส่วนมากเป็นงานฝีมือ และขนมนมเนยฝีมือเด็กต่าง ๆ

หลวงพ่อท่านจัดการสั่งโน่นสั่งนี่เป็นการใหญ่ หันไปหา "พระครูปริยัติคุณาธาร เลขานุการของท่านก็อยู่ห่างไกลลิบ กระผม/อาตมภาพจึงควักกระเป๋าจ่ายแทน โดยเฉพาะเด็ก ๆ บอกว่า ข้าวของนี้ชิ้นละ ๒๐ บาทบ้าง ชิ้นละ ๒๕ บาทบ้าง หรือไม่ก็ชิ้น ๓๕ บาท ๓ ชิ้น ๑๐๐ บาทบ้าง

กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ขอต่อหน่อยเถอะ ๒๐๐ บาทได้ไหม ?" สนุกสนานเฮฮากัน จนกระทั่งข้าวของเต็มไม้เต็มมือ ส่งให้ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดบ้าง "น้องเล็ก" เอาไปให้ "พระครูปริยัติคุณาธาร" เลขานุการของท่านบ้าง หอบกันพะรุงพะรังกว่าที่จะตรวจนิทรรศการเสร็จ

แล้วมานั่งดูการแสดงโขนของเด็กเล็ก ๆ ซึ่งเป็นตอนหนุมานจับนางสุวรรณมัจฉา เจ้าหนุมานก็กะล่อนเหลือรับ ไปอ้อน "หลวงพ่อโพไซดอน" ได้เงินแล้วไม่พอ มาอ้อน "หลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี" ต่ออีกต่างหาก นางสุวรรณมัจฉาก็รีบเข้ามาอยู่ด้านข้างเพื่อที่จะแบมือรับด้วย ทำเอาพวกเราหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง..!

เมื่อเสร็จสรรพจากตรงนี้แล้วก็มีการถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน จากนั้นเข้าสู่ศาลาตรวจประเมิน มีการไหว้พระ สมาทานศีล ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดนำหัวหน้าส่วนราชการและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ปฏิญาณตนในการใช้ศีล ๕ เพื่อดำเนินชีวิต แล้วเป็นการตรวจประเมินตามลำดับ

กระผม/อาตมภาพที่แอบสัมภาษณ์บรรดาคุณย่าคุณยายต่าง ๆ ที่มากันเป็นร้อย ๆ นุ่งขาวห่มขาวสวดมนต์ไหว้พระกันอย่างขมักเขม้น เห็นแล้วน่าชื่นใจ ตอนแรกก็ตั้งใจว่าเมื่อดูข้อมูลในระบบดิจิทัลแล้ว เป็นข้อมูลที่อัศจรรย์มาก เนื่องเพราะว่าหมู่บ้านสะแกราบแห่งนี้มีผู้หญิง ๒๔๐ คน ผู้ชาย ๒๔๐ คน ต้องเรียกว่าหมู่บ้านเสมอภาค ปกติแล้วทุกหมู่บ้านผู้หญิงก็จะมีมากกว่าเสมอ

 

ที่อัศจรรย์กว่านั้นก็คือ มีการสวดมนต์ไหว้พระ เจริญกรรมฐานทุกวันพระ โดยเฉพาะเวลางานเทศกาล หรืองานนักขัตฤกษ์ มีบุคคลมาร่วมงาน ๓๐๐ คนบ้าง ๔๐๐ คนบ้าง กระผม/อาตมภาพเห็นข้อมูลแล้ว ก็หมายมั่นปั้นมือว่าจะมาทุบให้ยุบลงตรงนี้เอง..!

เนื่องเพราะว่าผู้คนแค่ ๔๘๐ คน ตัดเด็กที่มาไม่ได้ คนป่วยหรือว่าคนแก่ที่มาไม่ไหว อย่างไรเสียเหลือถึง ๒๐๐ คนก็ดีตายชักแล้ว..! แต่การแอบสัมภาษณ์คุณย่าคุณยายถึงได้รู้ว่าหมู่บ้านรอบข้างนั้นมีการปฏิบัติธรรมสัญจร ก็คือหมู่บ้านฉันไปหมู่บ้านเธอ หมู่บ้านเธอมาหมู่บ้านฉัน วนเวียนไปกันทั้งตำบล ในเมื่อหลายหมู่บ้านรวมกัน ยอดจึงสูงถึงระดับ ๓๐๐ คนบ้าง ๓๕๐ คนบ้าง ๔๐๐ คนบ้าง ต่อการปฏิบัติธรรมในแต่ละวันพระ..!

กระผม/อาตมภาพซึ่งโดยปกติแล้วเป็นกรรมการสายโหด "พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระธรรมวชิรสุนทร" ประธานคณะกรรมการบริหารกลาง โครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ก็ใจจดใจจ่อ ฟังว่า "พระครูวิลาศกาญจนธรรม" จะตัดคะแนนตรงไหนอีก..!?

แต่งานนี้เรียนถวายท่านไป ด้วยการชมเชย "ท่านเจ้าอธิการชัยวัฒน์ อุตฺตมญาโณ" ว่าเป็นผู้ที่บริหารจัดการได้สุดยอดมาก เนื่องเพราะว่าทุกหมู่บ้านในเขตตำบล มาร่วมกันทำบุญสัญจร ปฏิบัติธรรมสัญจรกันหมด จึงขอชมเชยมาเป็นอย่างสูง ถ้าหากว่าขอสมณศักดิ์ให้ท่าน ขอให้พระเดชพระคุณเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี ช่วยขอให้ท่านเทียบเจ้าคณะอำเภอชั้นพิเศษไปเลย ทำเอาทุกคนยิ้มแก้มปริ..!

เมื่อกรรมการทุกฝ่ายแสดงความเห็นไปแล้ว ก็รอ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี" กล่าวปิดในครั้งนี้ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระธรรมวชิรสุนทร" มานั่งคุกเข่าอยู่ด้านหลังของกระผม/อาตมภาพ บอกว่า "ขอบคุณหลวงพ่อเล็กที่ไม่ตัดคะแนนจังหวัดผม" จึงได้กราบเรียนท่านไปว่า "จะทำอย่างไรได้ ผมตั้งใจมาตัดคะแนน แต่สัมภาษณ์แล้ว เห็นวิธีทำงานแบบนี้ ขอชื่นชมว่าหลวงพ่อบริหารลูกน้องได้เก่งมาก ๆ" ท่านก็เลยบอกว่า "ให้นโยบายเขาไป แล้วเขาสามารถทำเป็นรูปธรรมได้ เป็นความเก่งของลูกน้องมากกว่า ผมแค่กุมนโยบายอยู่ข้างบนเท่านั้น"

เมื่อทำพิธีปิดและถ่ายรูปหมู่ร่วมกันแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไปฉันเพลร่วมกันทุกท่าน จากนั้นก็ขอตัวเดินทางเพื่อเข้าสู่ที่พักภายในคืนนี้ โดยแวะหาหมอประจำตัว ทำการซ่อมใหญ่เสียก่อน ไม่เช่นนั้นแล้ว สภาพร่างกายที่พังไปหมดแบบนี้ อาจจะไม่สามารถอยู่จนจบฤดูกาลศีล ๕ ของปีนี้ได้ จึงได้ยาเพิ่มมาอีก ๑ อย่างด้วยอีกต่างหาก..!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันจันทร์ที่ ๒๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)