เพราะอะไรขันธ์ถึงคิดตลอดเวลา

เพราะอะไรกันครับ อยากรู้จริงๆ

 

ธรรมชาติไง

เป้นแบบนั้น

เหมือนร่างกายทำไมต้องกิน

 

ความคิดเป็นธรรมชาติ แล้วการคิดดีคิดชั่ว เพราะอะไรถึงเป็นกรรม ครับ

 

ก้มีเจตนาเข้าไปร่วม

มันจึงเป้นเป้นกรรมไม่สิ้นสุด

ได้ทั้งกรรมดีและชั่วให้ผลตามกรรมวนตามวัฏฏะ

มีแต่สติสัมโพฌชงที่จะหยุดกรรมให้ผล

 

การจะ ปฏิบัติธรรมนั้น จะต้อง อาศัย การ
ตรึก(ใคร่ครวญที่แยบคาย)อย่างถูกวิธี

การตรึกที่ผิดวิธี คือ ตรึกด้วยอาการ มีตัว มีตน
มีสิ่งหนึ่งเที่ยง ค้างเติ่งเอาไว้ก่อนหน้า

พระศาสดา ได้ประทาน วิธีตรึกอย่างถูกวิธี ไว้ให้

ซึ่ง น้อยคนนักที่จะ สามารถ ทรงธรรมไว้ได้
แม้นแต่ สาวกของพระพุทธองค์เอง ก็ไม่สามารถ
จะ รักษาไว้ได้ ( พระสาวก ไม่มี ฐานจะ สั่งสอน
โดยฐานะ ...พระศาสดาเท่านั้น เป็นผู้ บัญญัติได้)

ดังนั้น

ต้องทำความเข้าใจ อาการ เป็น อุบาย หรือ
การใคร่ครวญอย่างแยบคาย(แหลมคม ไหวพริบ
ปฏิภาณ บรรดามี) หรือ ตรึกอย่างถูกวิธี

กลับไปที่ คำถาม

เพราะอะไร "ขันธ์ จึงคิดตลอดเวลา" อาการปรารภ
คำถามแบบนี้ มันมี ตัวตน บุคคล เรา เขา เป็น
ตัวผลักดันให้ถาม

ถามมาแล้ว ต่อให้ได้ คำตอบ คำตอบก็จะ เคลื่อน
คลาดไป เพราะ เหตุ ตั้งไว้ไม่ถูก

"จิตที่ตั้งไว้ไม่ถูก" ก็เหมือน จะกลั่นน้ำมัน ออกจาก
เมล็ดทราย มันเป็น โมฆะ ตั้งแต่ เหตุ

จขกท อาจจะปรารภว่า

" แล้วอย่างไร กันเล่า !!?? อายสักกะมหา!!! "

ก็จะตอบว่า

ให้รู้ซื่อๆ ไม่ต้องตำหนิจิต รู้ลงไปเลยขณะที่
ตั้งคำถามว่า "ตั้งจิตไว้ไม่ถูก"

หรือ รู้ทุกข์ ด้วยอาการ ทุกขแบบมีตัวตน คน สัตว์

ถ้าตั้งจิตถูก ทุกข จะตั้งขึ้นด้วยอาการ เห็น ทุกขสัจจ

ความตั้งอยู่ไม่ได้ แปรปรวนเป็นนิจ เป็นอนัตตา

คือ เห็นธรรมได้ทันที ไม่มี เนิ่นช้า ไม่ต้องสะสม

ทำลายกันที่ ราก อุปาทาน ใน ขันธ์

 

เช่น ตอนนี้ นักวิทยาศาตร์ สามารถ สร้าง
หุ่นยนต์ จาก เซลลสิ่งมีชีวิต

เรียกว่าเป็น หุ่นยนต์ เพราะ สามารถ input
ข้อมูลอย่างใดอย่างหนึ่ง เพื่อให้เกิด ผลลัพธ์
ตามที่ ต้องการ

เช่น ให้เซลล์นั้น แปรสัณฐานไปตามรูป
ทรงเลขาคณิตที่ซับซ้อน ไม่่ใช่แค่บิด
เบี้ยวไปตามรูปทรงปรกติ

หรือ ให้ input เพื่อให้ เซลลนั้น เคลื่อน
ที่หา วัสดุ ที่เป็นเป้าหมาย

โดยที่ บุคคลที่กำหนดรู้ด้วยความเป็น ตัวตน
บุคคล เรา เขา นำหน้า ได้ทำการ ประท้วง
ว่าเป็น การลเมิดจริยธรรม เป็นการ ทารุณ
กรรมสัตว์ เพราะ ชี้ได้ว่า มันมี เส้นประสาท
รับรู้ และ คิดได้ว่าต้องทำอะไร เพือให้เกิด
ผลลัพธ์ตามนั้น

ซึ่ง โดยความเป็นจริง ไม่มี ตัวตน เรา เขา มาตั้งแต่ต้น

ทุกสรรพสิ่ง แปรปรวนตามเหตุ ปัจจัย

แต่ ธาตุที่พ้นความเป็นปัจจัย นั้นมีอยู่แน่
ตถาคตทรงประทาน อุบาย ในการเข้าถึง
ไว้ให้แล้ว โดยที่ตรัสอยู่ว่า ห้ามฟังคำของสาวก

เว้นแต่ คำสอนใดเป็น การสอนให้ ลด ละ
บรรเทา กิเลส คำสอนนั้น อนุโลมเป็น คำตถาคต
โดยปริยาย

 

แล้วทำอย่างไร เจตนา จะ พ้น กรรม ได้..

จิต เจตสิก รูป นิพพาน..

 

ธรรมทั้งหลาย มี ฉันทะ เป็นมูล .... มี นิพพานเป็นที่ ......ฯ

วิมุติ มีอาหาร ไม่ใช่ไม่มีอาหาร .....เพราะ ขาดการสดับ
ชี้ "ฉันทะไม่เที่ยง" ......จึงหลงอยู่ใน สังสารวัฏ ไม่ข้าง
ดีสุดโต่ง(อัตกลิมัตถานุโยค--ประกอบโยคะเป็นไปใน
ฉันทะให้คงที่ ) ก็ทรามสุดติ่ง(กามสุขัลกิลฯ---ประกอบ
โยคะไหลตามแต่ฉันทะจะแปรไป )

 

หลวงปู่มั่น สร้างคำสอนของ ตน เองไหม

ต่างก็ทราบกันว่า มี ชุดคำสอน มุตโตทัย

แต่...

ถามว่า คำสอน มุตโตทัย หลัง มรณะกาล
นั้น ยังคงอยู่ หรือ อันตรธาน ทันที

หาก ถาม พระป่า ที่มีความใกล้ชิด และกตัญญู
ต่างทราบว่า สลายทันที ห้ามพิมพ์แจกจ่ายเด็ดขาด

แต่ถ้าไป ถามเอาจาก พระที่อกตัญญู ก็จะ
ไม่ต่างจาก ศาสนานิครนท์ ต่างก็บอกว่า
ตนนั้น จำคำสอน ผู้สอน ได้แม่น ไม่ผิด

แต่ทว่า ศาสนานิครนท์ นั้น สลายทันที ที่
ศาสดานิครน์มรณะ แม้นว่า สาวกนิครนท์
ต่างก็จดจำคำสอนได้ อีกทั้งปฏิบัติได้ผล
ตามด้วย

ปล.ลิง : พระป่าที่กตัญญู จะปรารภว่า
" ทรงจำกันมาถูกนั่นแหละ แต่เพราะ
ขันธ์มันทำหน้าที่ คิด ตลอดเวลา "

 

ผมเห็นไอ้หน้ากลมๆ แดงๆ รู้ว่ามันน่ารักดี เดี่ยวมาสนทนาด้วยครับ
งานผมไม่สะดวกที่จะคุยต่อเนื่อง
มากดให้บ่อยๆ นะครับ น่ารักมากๆ

 

ง่ายนิดเดียว เจริญสติไปซิ ในวิธี สติปัฏฐาน มีตั้งหลายบรรพ เลือกมาสักหนึ่ง

 

อย่าพูดกว้างๆ สิท่าน

พูดแบบเหวี่ยงแห พูดอย่างนี้ใครก็พูดได้..

ง่ายนิดเดียว ในความหมายของท่าน หมายถึง ปฏิบัติ มี ง่าย อยู่ นิด เดียว ที่เหลือ ยาก มาก มาก แบบนี้เหรอ..

ถ้าง่ายจริงท่านต้อง สอนคนอื่นให้เข้าใจ และ แนะนำ ให้ปฏิบัติตามได้..

 

ง่ายแบบท่าน เรา ว่า ง่าย แต่ ปาก..

 

อธิบายให้เห็นภาพชัดๆ แบบสมมุติบัญญัติ..

ความ คิด เป็น ม่าน ของอวิชชา..

อวิชชา สร้างเงื่อน ปม ขึ้น มา หลอก ว่า นี่ แหละ เป็น ปัญญา..

 

จิต คือ ผู้รู้

ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่า.. "ผู้รู้"

แล้ว "คิด" นั้นเพราะอะไร จึงคิด

ถ้าไม่ใช่ "ผู้ไม่รู้" แล้วจะเรียกว่าอะไร..

"รู้" = ไม่คิด

"คิด" = ไม่รู้

 

อธิบาย ขยายความ ให้คนอื่นๆพิจารณาตามได้ แบบนี้ ถึงจะเรียกว่า "ง่ายนิดเดียว" ของจริง

มันยากตรงไหน..

 

สำหรับผมหากไม่ทันความคิด ผมไม่มีสมาธิครับ ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น

 

ถ้าไม่ทันก็ไม่ต้องตาม..

ดึงสติกลับมาอยู่กับตัวเอง หมายความว่า ทำตัวนิ่งๆว่างๆ ทำใจนิ่งๆ ว่างๆ ทำความรู้สึกตัวเฉยๆ สักแปบ แล้วสังเกตุ อาการ ตอนที่เราไม่คิด นั้นมันมีความสุข ต่างจาก ตอนเราคิด หรือไม่

ฝึกสติให้กลับมาอยู่กับตัว ให้ชำนาญก่อน เดี๋ยว มัน จะ พัฒนา ไป เรื่อยๆ เอง..

 

หรือจะใช้คำบริกรรม ดึงจิตให้อยู่ในอำนาจของสติก็ได้..

 

เชย ระเบิดระเบ้อ

หาก สามารถ รู้ว่า ขณะนั้น "ไม่ทันความคิด"

ทำไมรู้หละว่า "ไม่ทันความคิด"

ขณะที่ ความคิดเกิด สังขารมันเกิด (สังขาร
มันทำหน้าที่ ไปตาม หน้าที่ เพื่อหล่อเลี้ยง
สมมติสัจจ คือ ชีวิต ความเป็น และ ความตาย)

แต่ จิตที่ไปรู้ทันว่า "ความคิดเกิด"

ขณะจิตที่ รู้ทันความคิด ขณะนั้น จิตจะเป็นวิมุตติ
ถ้า ตายขณะเดียวกันที่ จิต มันทันความคิด ก็เป็น
สมสีสี นิพพานใน ขณะปัจจุบันจิต นั้นไปเลย

ส่วน ทันความคิด แล้ว อุ้ยตาย สะดุ้ง คว้า
คำบริกรรม คว้ากสิณ คว้าอะไรต่อมิอะไร
มา "ปะผุ" ( การไม่รู้อริยสัจจ4 ) เขาเรียกว่า
เดียรถีย ข้าม ท่าน้ำไปฝากนิพพาน ผิด ท่า

หลวงปู่หล้า/หลวงปู่บุญฤทธิ์ ท่านกล่าวว่า

รู้อนิจจังขณะจิตเดียว ก็ โลกวิทู แล้ว !!!